Een inloophuis, wat is dat?  Pff, zeker een soort kankerclub waar je met zijn allen klaagt over hoe zielig je bent? Of waar je psychologische begleiding krijgt en moet praten over ‘wat kanker met je doet’ ? Mij leek het helemaal niks. Iedereen heeft andere klachten en dealt er op zijn eigen manier mee. Een inloophuis leek mij iets voor ouwe zemelaars en 60+ers. Het is dat mijn allerliefste oncologe dr. van Riel en oncologisch verpleegkundige Mirjam Boogaarts zo nauw betrokken zijn bij het opzetten van dit inloophuis, anders was ik er nooit naartoe gegaan.

We zijn er geïntroduceerd door een introductiecursus yoga. Vond ik al zweverig. Maar goed, ik kon er rationeel het nut wel van inzien om je spieren te stretchen tijdens chemotherapie (die maakt je spiercellen kapot). Dus ach, zolang ik er medisch voordeel uit kon halen wilde ik het best proberen. En wat bleek? Het hielp echt. Het ontspanningsgedeelte van yoga, not so much, daar was ik veel te onrustig voor. Maar het strekken van die stijve en stramme spieren, dat deed me wel goed.

Grappig genoeg was het kopje koffie voor en na de les net zo fijn.  Ik was bang dat het allemaal wat zwaarmoedig zou zijn, maar wat bleek? Kanker treft niet alleen zwaarmoedige mensen, ook rasoptimisten die het beste willen maken van hun leven. Kanker treft elk type mens.

Een gezellig babbeltje en het uitwisselen van tips & trucs bleek eigenlijk heel nuttig en fijn te zijn.Ook omdat Maarten meeging en we samen andere scenarios konden horen en konden luisteren naar hoe andere mensen met zo’n kloteziekte omgaan. Er was heel veel herkenning en er werd gelachen. Het was dus geen gezeur en gezever, maar vooral een uitwisseling van ervaringen en tips om het gehele traject iets makkelijker te maken.  Soms was het best confronterend. Yoga werd echt een leermomentje. Een momentje van begrip en respect voor lotgenootjes, maar ook voor jezelf.

Ik ben nu dus heel blij met het inloophuis. Zal ik er makkelijk naartoe gaan voor alleen een bakkie koffie? Nee, dat  (nog) niet. Maar ik zie wel hoeveel het voor mensen betekent en hoeveel baat patienten erbij hebben, including me!  En ik vind het fantastisch dat je er gewoon altijd terecht kan voor een praatje en een bakkie koffie. Als ze leuke activiteiten organiseren, ben ik er zeker bij.

We hebben nu het plan opgepakt om samen met het inloophuis binnenkort een lotgenootjesavond organiseren voor jonge vrouwen. Gewoon iets leuks doen samen, contact leggen, ontspannen. Zodra de plannen concreet zijn en we donateurs zoeken zal ik een oproep plaatsen, maar voor nu wil ik je vast vragen om aan het Inloophuis Midden-Brabant te denken als je geld wilt doneren aan een goed doel. Het is een portaal voor waardevolle informatie en daarnaast zijn een kop koffie en een begripvolle blik van iemand die weet wat je meemaakt soms echt goud waard. Het inloophuis is pas een paar maanden open en heeft hard geld nodig om te kunnen overleven: ze zijn volledig afhankelijk van giften. Soms zijn het de kleine dingen die een grote impact hebben…

 

 If you think you’re too small to have an impact, try going to bed with a mosquito

65581_336901639684443_1999962235_n

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *