Speaking about first things first.. voordat we de nasty chemo-shizzle weer induiken, wil ik jullie eerst even een kleine indruk geven van de afgelopen week….
Vorige week was mijn lieve nichtje Pien jarig.
Na een middag vol taart en giebelende kinderen werd de dag bij mijn ouders afgesloten met zelfgemaakte pizza en het goede nieuws dat mijn vader geen uitzaaiingen heeft..en dus met champagne!
Zondag had ik visite van Sabine en Rianne uit Utrecht, alleen werd mijn kat Charlie ziek toen ze er waren. Hebben we heel de middag met zijn allen bij de dierenarts gezeten. Het arme beestje heeft blaasontsteking. Dat is ook wat. Daarna zijn Maarten en ik naar een gezellig BBQ bij zijn moeder en stiefvader geweest, maar op tijd weer terug vanwege de zieke kat.
Maandag heb ik lekker een middag gewerkt en daarna lekker gedineerd met mijn manager Sjors (links) en Deense collega (verantwoordelijk voor de Nordics) Adam (rechts). Ze waren allebei toevallig in Tilburg, dat vroeg om gezelligheid!
Ook werd ik dinsdag nog verblijd met een bezoeker uit Japan! In het geel mijn collega Leon met wie ik in Dublin samengewerkt heb en die enkele maanden geleden begonnen is met dezelfde baan als ik, maar dan in Japan. Heel erg leuk dat hij op bezoek kwam!
Als toppunt van luxe kwamen collega Rosanne en haar vriend Marijn in mijn huis voor ons koken. Marijn had heerlijke venkel met makreel als voorgerecht gemaakt, een hartig taartje met spinazie en geitenkaas, een overheerlijke salade en een hele kip uit de oven. Als dessert kregen we vruchtencrumble. Je snapt het al.. ik heb niets te klagen!Wat zijn wij verwend zeg..Heerlijk! Een topvoorbereiding op een slechte week..
Ik mag dan wel niet meer werken, maar the brainwashing continues.. Google Rocks!
Tja en toen naderde woensdag toch die tweede chemo-kuur. Gelukkig kreeg ik goed advies van mijn nichtjes Imme en Mijntje en neefje Tijn!
Zulk advies kun je natuurlijk niet in de wind slaan, dus na een goede workout bij de fysio zijn Maarten, Christel en ik lekker naar Oisterwijk gereden om uit te waaien in het bos. Waar we vrij snel verdwaalden. Dankzij Google Maps kwamen we weer veilig thuis. It’s gotta be Google:) ‘ s Avonds hebben de we vooravond van de tweede chemo kuur afgesloten met een gezellige bbq met Ellen en Christel erbij. Wederom een feest!
Tja en dan moet je gaan slapen. Toch altijd weer lastig op zo’n moment. Waar zou ik zijn zonder mijn kleine neefje Tijn die nu al het goede voorbeeld geeft:
En wat is er dan mooier dan wakker worden met een glimlach op je gezicht als dit het eerste is wat je door ge-appt krijgt:
Nou ging ik even met een big smile en een groooot raadsel het ziekenhuis in. Wat is er nou blauw, groen en paars? Snoepjes dacht ik, want dat zijn mijn nichtjes. Toverballen, gekleurde tandpasta…ik wist het niet en de zusters in het ziekenhuis ook niet… Het antwoord volgde tijdens de chemokuur:
Tja hoe ellendig het ook is die chemo..zo MOET je wel vrolijk blijven:)
Dan komen we nu toch uit bij het chemo-gedeelte. Bah bah. Ik lag een tikkie ongemakkelijk, maar ik was echt heeeel blij met die lieve berichtjes. En toen kreeg ik ook nog eens visite terwijl ik aan de ‘tap’ lag. Eva kwam langs met tijdschriftjes en haar lieve dochtertje: hoe fijn! Helaas kwam er geen bloed uit mijn port-a-cath en moest ik eerst weer door scans met contrastvloeistof etc. waardoor we een paar uur vertraging opliepen. Het is gelukt, t spul zit er weer in!
Mijn haar valt gestaag uit sinds vorige week zaterdag (het is nu vrijdag) maar er zijn nog geen kale plekken te zien. Als het goed is stabiliseert het in de aankomende dagen weer en dan valt het op dag 17 weer uit. Wat er dan nog blijft zitten, is hopelijk for keeps. Met een beetje geluk kan ik het de eerste drie maanden dus redden zonder pruik. Hoewel, als de uitval aanhoudt de aankomende dagen zet ik toch maar de tondeuse erop.
De chemo was beter te doen dan de vorige keer. Ik had mijn pillen goed ingenomen, 2 paracetamol en ik heb extra anti-misselijkheidsmedicijnen via een infuus gekregen. Net als de vorige keer werd ik gisteren desondanks wel heel beroerd, maar pas later op de avond. Na de chemo heeft Maarten me naar mijn ouders gebracht, waar ook mijn broers Arjan (en nichtjes Maud en Jikke) en Michiel langskwamen.
Vandaag gaat het goed. Ik heb weer een plofkop en ben zo wit als een pier, maar niet misselijk of wat ook. Morgen verwacht ik de eerste echte klachten weer, die dan tot volgende week donderdag of vrijdag aanhouden. Vrijdag hoop ik weer in de sportschool te staan, fingers crossed!
Maar nu eerst genieten van vandaag, want mijn oom en tante en vriendinnetjes Cindy en Wendy komen op visite vandaag! Je kunt zeggen van die klotekanker wat je wilt, maar ik heb het nog nooit zo gezellig gehad:)
nou lot ik vind je een KEI….
dikke kus van Jo en Ruud
Hallo Liselotte,
Wat ontzettend leuk dat je nichtjes en neefje je zo goed
opbeuren voor die vervelende chemo. Daar moet je wel
Energie van krijgen lijkt me. Hopelijk valt de komende
week mee en ben je niet zo beroerd. Maar bedenk dat je
ook hier weer doorheen komt met hulp van je Fam. en
vrienden. Gebruik je positieve instelling. Liefs Trudie
Hoi Lot, je houdt je goed. Ook mooi te zien hoe je
gesteund wordt door je familie en vrienden. Veel
sterkte de komende dagen.javascript:grin(‘:grin:’)
Groet, Rob
Wat een lieve foto’s allemaal zeg! Ik snap dat je daar toch een beetje van opfleurt weer! Ik hoop dat de klachten deze keer meevallen en *fingers crossed* dat die icecap z’n werk doet!!
Succes niggie!