De laatste chemokuur komt in zicht. Donderdag 24 januari 2013 is de datum dat de laatste Taxol (laten we hopen de allerlaatste ever, maar in ieder geval voor nu) mijn aderen ingespoten wordt. Ooit zo gevreesd en gehaat, is chemo de afgelopen zes maanden mijn bondgenoot geworden (stockholmsyndroompje). En juist nu worden we weer uit elkaar gehaald. Zijn we net op elkaar ingespeeld, weten we wat we kunnen verwachten en dan is het voorbij. Gek idee. Ik moet het weer alleen gaan doen. Maar wat? Hoe kan ik compenseren wat die chemo doet? Meer vitamientjes eten?Meer bewegen? Nooit meer een wijntje drinken? Niet weggaan lieve chemo, ik weet nog niet hoe het moet….
Zal ik me weer de oude gaan voelen? Of komt dat happy go lucky meisje niet meer terug? Wanneer gaat mijn haar weer echt groeien (voorop blijft het kaal)? Hoe zal het eruit komen te zien? Welke kleur zal ik het verven als het de Sinead O’Connor lengte heeft bereikt? Zullen mijn bloedneuzen ophouden? En die eeuwige verkoudheid? En waar moet ik nou toch over zeuren als ik al die pijntjes niet meer heb? Als mijn huid weer normaal is en die plofkop afzwakt? Ga ik me dan ook weer druk maken om een pukkeltje hier en een afgebroken nagel daar?
Gelukkig hebben we nog wat zware etappes voor de deur staan in de vorm van een operatie en bestralingen. En gelukkig zit ik de aankomende weken gewoon meerdere dagen per week in het ziekenhuis want stel je voor dat ik zo ineens weer ‘normaal’ had moeten worden. Ik ben verdorie geen Transformer! Blijf niet aan de gang.
Hoi Liselotte ,
Ik begrijp dat je wat angstig bent zonder de beschermen-
de chemo. Je moet weer vertrouwen krijgen in je eigen
lichaam. Na de operatie en bestralingen zullen de artsen
je echt niet aan je lot overlaten. Samen met Maarten ,
familie en vrienden kun je dan proberen je oude leventje
weer op te pakken. Maak je geen zorgen we houden van
je zoals je bent!!!!!
Liefs Trudie
toi toi toi, ik denk aan je!!
hapseflaps de laatste is in zicht, en jou kennende komt de rest ook goed denk aan je kus jo
Hoi Liselotte,
Donderdag je laatste chemo!
We kunnen ons best voorstellen dat het een
beetje vreemd is na zo’n lange tijd.
Je zou het haast nog gaan missen.
(Als kiespijn dan!)
Ga lekker genieten van je vacantie en
energie op doen voor je operatie en later
de bestralingen.
Er komt een tijd dat je je weer druk maakt
over pukkeltjes,nagels,zwembandjes en
andere onbenulligheden!Echt waar!
Denken aan je en je lover die KANJER!
Liefs Miriam en Jos
Hoi Liselotte:-)grijs haar is tegenwoordig ook voor jonge mensen hip. Wat dat betreft…Als er maar haar komt,kleuren in overvloed. Eerst lekker een weekje naar Lech. Heb je wel verdiend.Zal straks wel weer zwaar zijn, maar go for it! Zullen je steunen en volgen.Liefs Bernadette