As we speak, or write, lig ik ‘aan de tap’. Ik heb net het middeltje  (Tavegil) in mijn infuus gehad om een allergische reactie op de chemo te voorkomen. Dit is er eentje uit de categorie bijsluiter ‘Bestuur geen zware machines’. Wat in dit geval hetzelfde betekent als ‘U heeft nog 45 seconden voor uw ogen zwaar worden en dichtvallen’. Een wedstrijd tegen de klok dus deze keer! ‘ Schrijven onder invloed’ stond altijd al op mijn bucket list (:S) dus bij deze kan deze ‘first’ worden afgevinkt. Done!

Als je maar vaak genoeg in het ziekenhuis ligt ga je vanzelf processen analyseren en manieren bedenken om de efficiency te vergroten. Noem het verveling. Op een typische chemodag lopen we anderhalf uur vertraging op ten aanzien van de ideale doorloop snelheid, doordat de Port-a-cath niet werkt, de zusters vergeten mijn infuus open te zetten of omdat de dames en her druk zijn en ik tussen elk infuus 5 minuten moet wachten. De ideale doorloopsnelheid is berekend door de looptijd te pakken van elk zakje medicijnen (Herceptin, Dexamethason, Tavegil, Taxol)en de tijd van het spoelen (10 min tussen elke zak en aan het einde). Daarbij opgeteld 15 min voor het aanprikken, 3x 5 minuten voor het bloeddrukmeten tijdens de taxol (chemo) en 10 minuten voor het ‘afkoppelen’. Komt uit op 3uur en 45 minuten. We hebben het wel eens in 3u15 gered, maar dat was een Olympische prestatie.

Vandaag was men vergeten de medicijnen te bestellen. Hierdoor hebben we drie uur vertraging opgelopen (goed voor de omzet van de Douwe Egberts winkel hier). Door de situatie heb ik wederom teveel tijd gehad om na te denken over processen en concepten en ik heb een gat in de markt ontdekt: Een rugzakinfuus. Met camelbak en koptelefoonaansluiting. Dan hoef je niet meer met zo’n gevaarte over ‘straat’:

IMG_20130110_133955

 

Misschien zelfs wel een op zonne-energie en knopjes om hem te bedienen aan de buitenkant. Er moet toch iets te verzinnen zijn dat praktischer is dan die ijzerenboom met wieltjes waar je je nek over breekt. Zou je zeggen.

2 thoughts on “Infuus 3.0”

  1. Hallo mevrouw Ik laat me niet gek maken en overwin alles,
    Ik ben even van mijn grote roze wolk afgekropen om je blog te lezen.
    Ik hoop dat je snel hersteld van deze sessie. Ik wil je heeel erg bedanken voor de lieve berichtjes en kados die je gestuurd hebt. Erg lief van je!
    We hebben May al veel over je verteld en ze wil je heel graag binnenkort ontmoeten net als die bink van je. Hopelijk tot snel
    Dikke kus Marc

    1. Net weer de laatste brijchtees gelezen: vasthouden die lijn!Inderdaad strak spotje over kanker: mooi gemaakt, herkenbare levensontwikkeling: kortom realistisch.Blijft heel interessant en , ja, leuk om je blog te lezen.groet,Jean

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *