Lottiej.nl Living Upside Down..

Heel lang geleden, toen ik een jaar of 9 was heb ik een traumatische ervaring gehad. Ik behoorde tot de braafste meisjes van de klas (sukkeltje, zo je wilt) en deed nooit iets dat niet mocht.  Tijdens een picknick op een veldje achter ons huis werd ik opgejut door vriendjes en vriendinnetjes om mee te doen met een spelletje. Ze  waren aan het overgooien met propjes aluminiumfolie. Klinkt niet heel spannend zou je zeggen, maar…er zat een 80 km weg tussen de gooiende personen.  Ik vond het doodeng (wat als je per ongeluk een auto raakt? Of als een van mn vriendjes bewust op een auto zou mikken?) dus ik weigerde mee te doen. Na een half uur zeuren deed ik echter iets dat ik daarna nooit meer heb gedaan: ik heb me laten overhalen iets te doen waar ik echt niet achterstond.  Met knikkende knieeen deed ik ook mee. Ik heb welgeteld 1x gegooid. Ik raakte de auto. De eigenaar stapte uit en begon te schelden, belde de politie… en ik was getraumatiseerd voor life.  Wij zijn heel hard weggerend en hebben ons ieder in ons eigen huis verstopt (wat was ik bang dat ik daar gevonden zou worden). Ik heb weken niet meer op straat gespeeld uit angst herkend te worden.  Zo’n chicken ben ik:-)

Vandaag was weer zo’n dag waarop het misging.  Na een zwaar weekend kwam ik mijn straat inrijden en wilde lekker voor de deur parkeren (zondag is gratis parkeren!). Ik was zo moe dat ik echt geen zin had om ver te lopen. De enkele parkeervakken die er zijn waren vol, maar aangezien er tientallen andere autos buiten de vakken geparkeerd stonden, had ik besloten mijne er gewoon tussen te manouvreren. Doe eens gek dacht ik.  Had ik immers al bijna twintig jaar niet meer gedaan.

En jawel. Terwijl ik mijn stuur omgooi en inparkeer, stopt er motorpolitieagentje naast me. Bingo dacht ik. Hoe kan het ook anders? Ik doe ook eens 1x iets dat niet mag.  Ik draai mijn raampje open en de agent wijst mij er vriendelijk op dat ik niet buiten de vakken mag parkeren. Ik was te moe om moeilijk te doen en zei: ‘ Dat weet ik meneer!’ . Waarop hij me vroeg of ik gewoon even kwam laden en lossen. Maar natuurlijk ging ik laden en lossen! Helemaal prima en de meneer wenste me een fijne avond.

Mijn plan was om te wachten tot hij uit het zicht was en dan weg te rijden en ergens anders te parken. MAAAR toen ging het mis. De meneer draaide aan het einde van de straat om en kwam terug.  Damn it. Ik was net in de startblokken om weg te rijden, maar nu moest ik dat laden en lossen waar gaan maken.  Terwijl hij naast mijn auto parkeerde en met een voorbijganger begon te kletsen, heb ik dus een halve verhuizing in scene gezet. Heb ik weer!

Nadat ik mijn auto had volgeladen heb ik maar een rondje door Utrecht gereden in de hoop dat de politieagent intussen weg zou gaan.  Vervolgens heb ik 300 m van mijn huis, netjes in de parkeervakken geparkeerd. Gelukkig was de beste man vertrokken toen ik bij de voordeur kwam, zodat me een publiekelijke afgang bespaard is gebleven. Maar mijn auto ligt nog vol met rotzooi. Morgen maar weer laden en lossen..