Dagboek van een werkloze: Solliciteren is Topsport
Je hoeft de tv maar aan te zetten of de zielige verhalen vliegen je om de oren. Alles draait om de recessie en de bijbehorende werkloosheidscijfers. Het Centraal Planbureau verwacht dat de werkloosheid zal stijgen van 3,8% in december 2008 tot 5,5% in 2009 en maar liefst 8,75% in 2010. Vrachtwagenchauffeurs, fabrieksarbeiders en vele andere hardwerkende Nederlanders zijn ontslagen en hebben moeite om een nieuwe baan te vinden. Ze kunnen de huur niet meer betalen en hebben moeite hun hoofd boven water te houden. Reden genoeg voor televisieprogramma’s om er een camera en spotlight op te zetten en ze hun verhaal te laten doen.
Ik ben werkloos, maar aangezien mijn situatie alles behalve schrijnend is kom ik waarschijnlijk niet in aanmerking voor een tv-dagboek. Dus maak ik mijn eigen dagboek.
Sinds mijn terugkeer naar Nederland zorgen mijn ouders uitstekend voor me en woon ik min of meer in een hotel. Doordat ik me niet druk hoef te maken om dagelijkse beslommeringen, kan ik me volledig storten op het zoeken van werk. En als ik iets doe, doe ik het goed, daarom heb ik solliciteren tot topsport verheven. Een ervaring die ik graag met je deel!
Zeker 40 uur per week ben ik kwijt aan het zoeken van vacatures, schrijven van brieven, napluizen van websites, googlen van bedrijven en medewerkers (lang leve LinkedIn), het inwinnen van tips en trucs bij bekenden, het volgen van workshops en nabellen van HR medewerkers. Frustrerend? Helemaal niet! Nog niet althans..
Nog nooit heb ik verlegen gezeten om werk. Voor mij is dit daarom een geheel nieuwe ervaring, die ik graag op een positieve manier benut. Tijdens mijn studie en werk heb ik me op commercieel gebied naar mijn mening nog onvoldoende ontwikkeld en deze zoektocht naar werk geeft me de kans om hier iets aan te doen. Ik mag mezelf de hele dag verkopen, de beste oefening aller tijden. Het is vallen en opstaan, maar daar leer je van. Tegelijkertijd heb ik de kans om oude contacten aan te halen en te netwerken met Jan en alleman, dus het is nog gezellig ook.
Toch gaat er niets boven een baan. Ik sta te popelen om mijn werklust om te zetten in werkervaring. Ook kan ik niet wachten tot ik weer een sociaal leven heb opgebouwd; het contrast tussen mijn bruisende leven in Sydney en kluizenaarsbestaan in de Achterhoek is echt te groot:) Nu is het solliciteren nog leuk, maar het moet niet te lang gaan duren….
Daarom vraag ik je: denk aan mij als je iemand laat vallen dat er een jobopening is voor een communicatie-/marketing-/pr- of redactiefunctie! Standplaats: bij voorkeur te bereizen vanuit Nijmegen, maar in principe kan ik overal naartoe verhuizen!
